براي رفتن به دلكش كه خود يك قسم اواز شور است ماهور تغيير مقام پيدا ميكند به شوري كه تونيكش نمايان ماهور است.

مثلا از ماهور دو به شور سل ميرويم با اين تفاوت كه درجه ي سوم ماهور (كه در عقيقت بايد مساويه درجه ي ششم شور گردد يعني كوچك شود)به حالت خود باقي ميماند.

مثال:گام ضور سل چنانچه ميدانيم عبارت است از:

سل..لا كرن.سي بمل.دو.ر.مي بمل.فا سل.

ولي دلكش سل چنين ميشود:سل.لا كرن.سي بمل دو ر مي بكار فا سل.نت شاهد دلكش چنانچه گفته شدنمايان ماهور است كه همان تونيك  شور منسوب به ان است ولي اغرين فرودان روي درجه ي چهارمماهور (درجه ي هفتم شور)است.پس ميتوان نمايان ماهور را نوت ايست دلكش ناميد و توقف روي زير نمايان ماهور حالت مخصوصي بهان ميدهد ودر ضمن مراجعت به ماهور را نيز اسانتر ميكند و پس لز توقف روي زير نمايان چون درجه ي سوم  ماهور هم در دلكش تغيير نكرده است با كمال اساني ميتوان وارد مقام ماهور شد.

باري از دلكش ميتوان به شور و تمام مقامات ان رفت و دوباره به دلكش مراجعت كرد و به ماهور وارد شد

ورود به ماهور هم به وسيله ي نغمه هاي مخصوصي است كه ميتوان انها را رابط بين دلكش و ماهور گفت و در اين نغمه ها نت هايي كه تغيير كرده اند به حالت اصلي بر ميگردند.

نت ها وتوالي اصوات

از دو دانگ شور تشكيل شده دانگ اول شور ر است و دانگ دوم شور سل اما اگر مي كرون را متغير در نظر بگيريم ميشو يك دانگ و يك دانگ شور.

دلكش از درجه ي پنجم بالاي صداي خاتمه ي ماهور سل اغاز ميشود

كه همان شاهددلكش است

دو   ر   مي كرون    فا   سل   لا كرون سي بمل  دو

سل:شاهد

فا:ايست موقت

سل:ايست پاياني

دو:فرود  شاهد

مي كرون:  نت متغير

سل ضمينه ساز اجراي چهار مضراب كه پايه ي ان حول محور ضاهد دلكش قرار دارد.

پس از چهار مضراب بازگشت به مد اصلي مد ماهور ضورت ميگيرد كه روي صداي دو است.